Empeza o xoves 15 de decembro na Cidade da Cultura pero aínda non se presentou publicamente. As entidades que o organizan nin sequera difundiron na rede o programa, que circula como unha revista proscrita. Coñecendo certas prácticas da Real Academia Galega, a tal hora non sei de que me sorprendo.
A Consellaría de Cultura financiou este ano a tradución ao inglés da poesía de Lois Pereiro. No Centro de Estudos Galegos de Oxford, que depende da Xunta, aínda non recibiron ningún exemplar dese libro. Tampouco do resto. Nin en galego nin en español nin en suahili.
O festival compostelán proxecta este venres 18 de novembro ás 19.00 no Salón Teatro de Santiago e o sábado 19 no CGAC (21.30) o noso documental arredor de Lois Pereiro.
Aí está, por se alguén o quere. Nin a empresa editora nin as administracións públicas parecen ter moito interese en conservar o traballo de tres anos. Nós, si.
Alcúmanse como un dos personaxes de Little Britain e aínda non naceran cando Lois Pereiro escribiu ‘Cartografía’ na década dos oitenta. Nin sequera cando publicou o seu primeiro libro en Edicións Positivas (1992).
A lectura política de Lois Pereiro está en marcha. Quixo a Academia –a historia– que o mercado das Letras Galegas se abrise para o poeta de Monforte neste tempo de obscenidade capitalista e chamados á revolta.
E agora, que? Mentres especulabamos, foise consumindo a primeira metade do ano Lois Pereiro. A primeira vista, case todo foi polo dereito.